Promovenda Sabrina Dinmohamed

Home making practices van immigranten. Over thuis voelen van Hindostanen in Nederland.

Sabrina Dinmohamed studeerde organisatie antropologie.
Email : alquimista.research@gmail.com

Dominican flavours in a new context. Homemaking and food practices of Dominican immigrants.
Het is nog steeds gebruikelijk om migranten te beoordelen aan de hand van genoten opleiding, het hebben van werk en inkomen en de kosten voor de ontvangende samenleving. Dat is een perspectief vanuit de samenleving. Het perspectief van de migranten komt in deze benadering niet voor. Dat is anders in het perspectief waarin de migranten een thuis maken in het ontvangende land, homemaking. Dit begrip is lastig, maar geeft treffend weer dat de migranten zelf initiatieven nemen en hun identiteit vormen. Lange tijd is daarbij vanuit gegaan dat migranten de thuiscultuur moeiteloos reproduceerden. Maar de ervaring leert dat deze aanname eenzijdig is.
Dit onderzoek stelde zich daarom de vraag hoe de thuiscultuur en de Nederlandse context van invloed zijn op de schepping van een thuisgevoel van migranten. Daarbij is rekening gehouden met de onderlinge verschillen tussen de migranten, met name verschillen in opleidingsniveau, geslacht, duur van verblijf in Nederland en dergelijke. Homemaking kan echter betrekking hebben op allerlei domeinen van het leven zoals religie, taal, architectuur, muziek en huisraad. In dit onderzoek is gekeken naar het eten als vorm van homemaking. Het onderzoek heeft plaatsgevonden onder de kleine etnische groep van Dominicanen in Nederland. Ook dit was een bewuste keus. Kleine groepen zijn overzichtelijk en het onderzoek kon daardoor dieptes exploreren, wat in grootschalige gemeenschappen ondoenlijk is.
De belangrijkste bevindingen van dit onderzoek zijn dat migranten inderdaad gebruik maken van de ervaring, kennis en vaardigheden opgedaan in het land van herkomst. Daarbij spelen zaken een rol als nostalgie, herinneringen en smaken. Het eten bindt, maar deze binding vindt niet alleen thuis plaats. Het gebeurt ook op culturele happenings, bars, nationale feestdagen – dus op alle kleine en grote gelegenheden waar leden van de gemeenschap bij elkaar komen. Verschillen in geslacht en generaties spelen een rol: vrouwen bezitten de expertise om te koken, hoewel alleenstaande mannen zich de kunst en kunde van het koken eigen maken. De jongere generatie vernederlandst meer dan de oudere waardoor de smaken veranderen en de ervaring in het land van herkomst minder van invloed is op hun keuze van gerechten. Individuele variatie daargelaten wordt het thuisgevoel van de jongere generatie ook bepaald door gerechten van andere herkomst.
De Nederlandse context is van grote invloed op de eetcultuur. Sommige Dominicanen eten elke dag Dominicaans eten, maar dat geldt niet voor alle leden van deze gemeenschap. Sommige kunnen het missen en andere verlangen af en toe ernaar. Maar door de geringe omvang van de groep ontstaat er een probleem: hoe aan de ingrediënten te komen? Dat probleem is opgelost doordat andere migrantengroepen zoals Surinamers, Antillianen, Marokkanen en Afrikanen in de afgelopen decennia een grote infrastructuur hebben ontwikkeld. Daar halen Dominicanen hun spullen vandaan. Daarnaast worden spullen betrokken uit het land van herkomst door mensen die op familiebezoek gaan of via commerciële kanalen. Dominicanen staan niet alleen in verbinding met het land van herkomst, maar met andere gemeenschappen in Europa zoals die in Spanje. In de huidige transnationale wereld speelt de geringe omvang van een gemeenschap een steeds minder belangrijke rol.
Samen eten en genieten van de groepscultuur genereert iets wat Dominicanen ambiente noemen, een gezelligheid en warmte die zij belangrijk vinden voor hun cohesie. Dit gevoel onderstreept hun thuisgevoel, hoe zij ook over eten denken.
Sabrina Dinmohamed studeerde Cultuur, Organisatie en Management aan de Vrije Universiteit te Amsterdam.